Kalakbay at Katoto by Fr. Chito Dimaranan, SDB

CLICK HERE TO REGISTER ONLINE

CLICK HERE TO DOWNLOAD BROCHURE/REGISTRATION FORM

Subscribe to Kalakbay at Katoto by Fr. Chito Dimaranan, SDB feed Kalakbay at Katoto by Fr. Chito Dimaranan, SDB
Kasama sa Paglalakbay sa Buhay at Pananampalataya
Updated: 1 hour 27 min ago

HANAP AY HIGIT PA!

Sat, 2015-08-01 09:02

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Ika-18 Linggo ng Taon B

Agosto 2, 2015

HANAP AY HIGIT PA!

Mahirap paligayahin ang tao, kung minsan. Kasama ako diyan. Sala sa init; sala rin sa lamig. Laging kulang; laging kapos. Biniyayaan na’t lahat, ay tumatawad pa, himihirit pa. Ito ang kwento ng mga Israelitang pinalaya na nga sa pagka-alipin ay nakuha pang umangal nang makitang ang pagkain nila ay kapos sa lasa, kulang sa rekado, at paulit-ulit araw-araw. Mabuti pa raw noong sila ay alipin sa Egipto!

Bilib rin ako sa mga pinakain ni Jesus ng tinapay na sebada at isda. Gaya nga ng sinabi ko, humirit pa. Naghanap pa. At hindi sila naglakad bagkus sumakay sa mga bangka, nagtungo sa Capernaum at hinanap si Jesus.

Iba talaga ang nakatikim ng biyaya. Pero diniretso sila ni Jesus: “Hinahanap ninyo ako, hindi dahil sa mga kababalaghang nakita ninyo, kundi dahil sa nakakain kayo ng tinapay at nabusog.”

Mali ba at masama ang mag-asam nang higit pa? Kasalanan ba ang maghanap pa ng dagdag at higit na matayog na pangarap?

Hindi naman. Pero bago natin bigyang liwanag ito, tunghayan muna natin ang sinasaad sa ikalawang pagbasa galing kay San Pablo. Iminumungkahi niya sa mga taga Efeso na iwanan na ang “dating pamumuhay,” “hubarin ang dating pagkatao, na napahamak dahil sa masasamang pita.”

Hindi masama ang maghanap pa at mag-asam nang higit pa. Sa katunayan, ito ang turong hatid ni Kristo ngayon sa mga taong ang hanap lamang ay libreng tsibog at libreng McDo.

Ito rin ang pamulat ni Moises sa mga umangal dahil sa pagkain nilang paulit-ulit at walang sapat na rekado sa ilang. OK lang ang mag-asam, basta’t alamin natin na ang hinahanap natin ay ang tamang adhikain.

Malinaw ang turo ni Moises: “Iyan ang tinapay na bigay sa inyo ng Panginoon.”

Lahat tayo ay naghahanap ng higit, ng mas matayog, ng mas mainam, at ng mas kaaya-aya. Sa likod ng lahat ng paghahanap na ito ay ang tunay na hantungan ng lahat ng ating hinahanap – ang Diyos at ang kanyang kaloob ng buhay na walang hanggan.

Kung nagkamali man ang mga nagsipagsunuran kay Jesus sa Capernaum, ay malamang na kahit iilan man lamang sa kanila ang natuto at nakabatid nang tama … na ang nasa likod ng lahat ng ating hanap ay walang iba kundi ang Diyos mismo na nagpunla ng uhaw at gutom sa kaibuturan ng puso natin.

At sa araw na ito, malinaw kung ano ang tugon ng Panginoon sa ating lahat na nagugutom at nauuhaw sa tunay na buhay, sa Diyos mismo.

Malinaw ang kanyang tugon. Sa kahilingang mabigyan tayo ng pagkaing dulot at hatid ng Panginoon, ito ang kanyang tugon: “Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay. Ang lumalapit sa akin ay hindi na magugutom, at ang nananalig sa akin ay hindi na mauuhaw kailanman.”

Ano pa ba ang hahanapin natin?


GANAP … WAGAS … TUNAY … G PLUS!

Fri, 2015-07-24 21:16

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Ika-17 Linggo Taon B

Hulyo 26, 2015

GANAP … WAGAS … TUNAY … G PLUS!

Uso ngayon ang mga bitaminang ang pangalan ay laging may + (plus). Pati ang Google ay may Google+ na gamit ko rin at ng marami sa atin. Pati buwis natin ngayon may “plus” – VAT, na kung tawagin ay value added tax. Sa madaling salita, dagdag sa dagdag, parang “siksik, liglig, at nag-uumapaw.”

Napansin nyo ba? Lahat may plus, pero sa bentahan ng bigas, walang plus? Di ba’t noong araw, ang salop ay kinakalos? Pag puno na ang salop ay dapat raw kalusin.

Panay plus plus ang turo ng pagbasa ngayon. Nagsipagsunuran kay Elias ang maraming tao. Sa kanilang pagiging starstruck, nakalimutan ata magbaon ng pagkain. Nagutom, kahit busog sila sa showbiz. Di bale na magutom basta makarinig lang ng magagandang pangaral mula kay Elias.

Pero, mayroong isang marunong magbiyahe … May baon siyang tinapay na gawa sa mga unang ani sa parang. Lahat ng unang ani ay para sa Diyos, o para sa kinatawan ng Diyos. Nang magutom ang madla, ipinagkaloob niya kay Elias as kanyang mga monay. At ang kanyang kaloob ay naging simulain ng isang himala – ang pagbibigay ng Diyos ng dagdag pa … siksik, liglig at nag-uumapaw. Hindi lang si Senador Recto ang marunong sa VAT … Ang Diyos ay higit pa … at G Plus ang kanyang inialay … Grace Plus …

Baling naman tayo sa ebanghelyo. Walang sinabing nagutom ang mga taong sumunod sa Panginoon. Gusto lamang nila makakita pa ng mga himala, dagdag sa nakita na nila. Plus, plus na naman … talagang mahilig ang tao sa discount, sa sale, sa dagdag at sa higit pa.

Pero binigla na naman tayo ng Diyos. Nagbigay siya nang higit pa sa hinanap ng tao. Hindi lang siya pang “that’s entertainment,” … Hindi lang siya pang excursion, kundi pang-pamilya pa! 5,000 libong kalalakihan daw ang sumama. O mga nanay, papayag ba kayong maiwan sa bahay? O mga bata, iiwan ba kayo ng mga nanay nyo sa bahay? Kung kaya’t suma total, humigit-kumulang sa 15 libo katao ang naroon!

Pero hindi lang siya namudmod ng filet-o-fish sandwich. Nagpakita siya ng isa pang dagdag na tanda … ang G Plus! Grasya at higit pa! Hindi lang pagkaing nakabubusog ng tiyan, kundi pagkaing nagbibigay ng buhay na walang hanggan!

Ito ang aral sa atin ngayon. Wag tayo masiyahan sa isang sandwich kahit gaano kasarap. Wag tayo matuwa kasi may binatilyong ang baon ay hindi niya kaya ubusin! Wag tayo masaya na dahil sa tayo ay nabusog ng isang araw.

Mayroon tayong ibang klaseng kagutuman. Mayroon tayong iba pang hanap – ang tunay na siksik, liglig, at nag-uumapaw.

At ang tunay na hanap natin ay buhay na walang hanggan – galing sa pagkaing naghahatid sa buhay na walang hanggan.

Walang sinuman ang makapagbibigay nito liban sa Diyos. Walang sinuman ang makapagsasabing basta nag-abuloy tayo ng sapilitan ng ikapu ay mananatiling matatag ang simbahan. Kahit na gumawa tayo na sampung Philippine Arena, kung wala tayong pagkaing galing sa Diyos, busog man tayo sa tiyan, mayaman man at magara ang mga simbahan, at hindi ang tunay na kaloob ng Diyos an gating pinagyayaman, ay wala tayong mararating.

Eto ang ating dasal sa araw na ito: “Nililingap mo ang mga walang inaasahan kundi ikaw. Hindi maidarangal at hindi magiging banal ang sinumang sa iyo’y napapawalay. Dagdagan mo ang iyong kagandahang-loob … upang mapakinabangan naming ang mga biyaya mo sa lupa bilang pagkakamit naming sa makalangit mong pagpapala.”

Hindi lang tinapay ang kanyang kaloob, bagkus ganap, wagas at tunay … G PLUS!

Buhay na walang hanggan!


IKAW NA, PANGINOON! IKAW LANG!

Fri, 2015-07-17 22:00

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Ika-16 na Linggo Taon B

IKAW NA, PANGINOON! IKAW LANG!

Lahat tayo ay nakaranas ng kagipitan sa buhay. Sa hinaba-haba ng aking karanasan bilang guro at pari, wala pa akong nakitang taong laging sagana, kumbaga, at wala ni ano mang kakulangan sa buhay. Lahat tayo ay nakaranas nang kapusin, kulangin, o kalusin.

Sa mga sandaling tayo ay kinakapos, hindi ba’t naghahanap tayo ng matatakbuhan? Hindi ba’t nagsisikap tayong gumawa ng paraan upang mapunan ang pangangailangan?

Ito ang istorya ng ating buhay. Ito rin ang naging kasaysayan ng buhay ng bayan ng Diyos. Napatapon. Nagkalat. Tinikis at sinikil ng mga dambuhalang bayan at imperyong ang tanging pakay ay sakupin at lamangan ang maliit na bayan ng Israel.

Sino sa atin ang hindi nakaranas ng tila pinagkaitan tayo ng tadhana? Sino sa atin ang hindi nakaramdam ng paninikil at paninikis ng kapwa at ang pagtatangi sa mga walang kakayanan? Hindi ba’t ito ang asal na ipinakikita ngayon ng Tsina (China) na ang tingin sa atin ay parang bangaw lamang na dapat pitikin? Hindi ba’t ito rin ang tila baga pagtingin ng mga namumuno sa atin, na kinukuha ang balana sa mga sarbey at mga pautot sa mass media, sa mga pahayagan at telebisyon?

Para tayong mga tupang nagkalat, na walang pastol at gabay, at pasuling-suling at walang tiyak na patutunguhan.

Subali’t ito mismo ang bayang pinagpakitaan ng Diyos ng tanging pag-ibig at pangangalaga: “”Ako na ang magtitipon sa nalabi sa aking mga tupa mula sa lahat ng lupaing pinagtapunan ko sa kanila.”

Diyos na mismo. Siya na!

Di ba’t tayong lahat ay hindi malayo sa sinasabi ni Pablo sa kanyang liham sa Efeso? … “Dahil sa inyong pakikipag-isa kay Kristo Hesus, kayong dating nasa malayo ay nailapit sa pamamagitan ng kanyang kamatayan.”

Diyos na lamang talaga. Siya na!

Madilim ang daang tila tinatahak ng bayan natin. Bukod sa naka ambang malakas na lindol, ay mayroon pang ibang mas masahol na lindol ang naka-amba sa harapan natin … ang lindol ng halalan at ang maruming sistema political sa bayan natin … ang lindol ng China na tila tiyak sa kanilang maitim na balakin na samsamin ang puede nilang samsamin dahil lamang sa gusto nila … ang lindol ng mga teroristang ang pakay ay paluhurin ang Kristianismo sa harapan ng kanilang relihiyong walang pakundangan sa karapatang pantao ng kalayaang sumamba at maniwala sa gusto nila.

Madilim ang daang tinatahak natin.

Hindi rin natin tiyak ang kahihinatnan ng takbo ng kasaysayan.

Sa Linggong ito, batid kong kailangan ko ng isang matibay na pundasyon upang maharap ko ang darating na mga pagsubok.

At ito ang nais kong isiping pahatid sa atin ng Diyos:

  • Pastol ko’y Panginoong Diyos
  • Hindi na ako magdarahop.
  • Ako’y pinahihimlay sa mainam na pastulan at inaakay sa tahimik na batisan
  • Sa matuwid na landasin, ako ay inaakay.
  • Kahit na ako ay tumatahak sa karimlan, hindi ako matatakot pagka’t ika’y kaagapay.

Ikaw na Panginoon! Ikaw lang Panginoon! Wala nang iba pa. Wala na aking aasahan pa liban sa iyo. Pagka’t tinutunghayan mo kami ngayon, at nahahabag ka sa aming tila mga tupang walang pastol.

Ikaw na, Panginoon! Ikaw lang!


PAGPAPAKATOTOO SA SARILI

Fri, 2015-07-10 22:11

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Julio 12, 2015

PAGPAPAKATOTOO SA SARILI

Puro peke ang laman ng balita ngayon … pekeng bigas, pekeng bihon, pekeng kendi, pekeng politico … Mayroon pang balita tungkol sa nalason sa fast food.

Saan na kayang kangkungan tayo pululutin niyan? Maitanong kaya natin kay Erap.

Pero ngayon, meron pang isang peke ang aking pakay … si Amasias, na tila nainsecure o nainggit kay Amos. Medyo naungasan yata si Amasias kaya walang abog-abog na sinabihan ang propeta: Bulaan kang propeta! Magbalik ka na sa Juda.”

Ang inggit nga naman … parang mga politico natin na ngayon ay nagkakandarapa para sa susunod na halalan, na mahigit isang taon pa bago maganap.

Pero, sandali lang at tingnan natin kung sino si Amos. Mukhang si Amasias lang naman ang may problema. Alam ni Amos kung sino siya: “Hindi ako propeta – hindi ko ito hanapbuhay. Ako’y pastol at nag-aalaga ng mga punong igos.”

Hindi hambog si Amos, at lalong hindi agaw o nakaw eksena. Hindi mapapel, ika nga. Hindi siya naghanap nang anumang higit sa kanya. At hindi niya kailangang magyabang kundi tanggapin lamang ang kung anong iniatang sa kanyang balikat.

Ano nga ba ang ipinatong sa kanya ng Panginoon?

Si Amos na mismo ang nagsabi – isang katotohanang walang halong pag-iimbot, pagyayabang, at pang-aalipusta: “Ngunit inialis ako ng Panginoon sa gawaing iyon at inutusang magsalita para sa kanya sa mga taga-Israel.”

Ang Diyos, hindi si Amos ang tumawag, at nagsugo.

Sa ebanghelyo, ganoon din ang nangyari. Ewan natin kung ano ang mga unang inasahan ng mga apostol nang sila ay sumunod kay Jesus. Pero sa sandaling ito, walang dudang ang kanilang misyon ay hindi upang maghari at maging makapangyarihan, kundi ang maglingkod at mangalaga sa mga maysakit, sa mga inaalihan ng demonyo, at mga dukha.

Sa mundong ito na napapalibutan tayo ng mga mapagbalatkyong politico , pinuno, artista, at mga cewebrities, kelangan natin magpakatotoo. Sa mundo ring ito na puno ng pekeng pagkain, pekeng Milk Tea, at pekeng bihon at bigas, kelangan natin ng higit pang katotohanan.

At ito ang totoo, para sa ating lahat … Hindi tayo ang namili, tumawag at nagsugo sa ating sarili. Lahat tayo ay tinawag, hinirang, at isinugo ng Diyos upang gumawa ng misyon sa kanyang ngalan, hindi sa ganang sarili natin.

Magpakatotoo sana tayong lahat …tulad ng Diyos na ngayon ay ating tinatawagan: “Pag-ibig mo’y ipakita, iligtas kami sa dusa.”


SANGKATAUHANG MASUWAYIN

Fri, 2015-07-03 21:53

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Ika-14 na Linggo Taon B

PAGKADAPA NG SANGKATAUHANG MASUWAYIN

Maulan habang sinusulat ko ito. Tulad ng unang pagbasang, higit pa sa ulan ng kalungkutan ang paksa … Sabi ng Panginoon kay Ezekiel: “Susuguin kita sa bansang suwail … naghihimagsik sila sa akin hanggang ngayon.”

Parang maulan rin ang kapaligiran sa lungkot ng liham ni Pablo. “Ako’y binigyan ng isang kapansanan sa katawan” Nakaranas siya na maging “mahina, kutyain, pahirapan, usigin at magtiis.”

Pero walang tatalo sa Panginoon na hindi man lang pinansin sa kanyang sariling bayan. Pinagdudahan pa. Pinagdiskitahan, ika nga, sa makalumang Tagalog. “Paano siya nakagagawa ng mga kababalaghan?”

Kaming mga pari ay sanay sa ganitong trato ng mga tao kahit saan. Kahit saan kami magpunta, laging mayroon masaya (karamihan, sa biyaya ng Diyos!). Pero lagi rin mayroong ang tawag ko ang panghabang buhay na kontra bulate … laging may angal, laging parang nalalamangan, at laging may gustong ireklamo.

Ganito rin ang ginawa nila kay Kristo … kung kaya’t nasabi niya na ang propeta ay tinatanggap sa lahat ng lugar liban sa kanyang sariling bayan.

Maganda ang sinabi ni Fr. Greeley. “Kung may makita raw kayong ganap at perpektong simbahan, sumali ka sa kanila. Pero pakatandaan lamang na kapag sumali ka, hindi na perpekto ang simbahang iyon.”

May tama ba siya?

Pero, tama o mali, ito ang mahalaga para sa ating lahat. Hindi napadala si Ezekiel sa mga kontra pelo. Hindi napigil si Pablo ng mga kontra bulate. At lalong hindi nanghinawa ang Panginoon sa pagtupad ng kanyang misyon mula sa Ama.

Ito ang magandang balita para sa ating lahat sa araw na ito. Tayo ay tinatawag ng Diyos upang sumunod at tumulad kay Kristo. Tayo ay isinugo Niya upang gumanap sa isang misyon na karugtong sa misyon ng Panginoon.

Wag sana tayo manghinawa. Ating isapuso ang panalanging binigkas ni Father sa simula ng Misa: “Pakundangan sa pagpapakumbaba ng Anak mong masunurin, ibinangon Mo sa pagkadapa ang sangkatauhang masuwayin. Ipagkaloob mo sa amin ang banal na kagalakan upang kaming sinagip mo sa kaalipinan ay magkamit ng iyong ligayang walang katapusan.”

Sa ngalan ni Kristong aming Panginoon. Amen!


EUKARISTIYA: TANDA, TUNAY, TOTOO!

Sat, 2015-06-06 02:28

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Katawan at Dugo ni Kristo – Taon B

Junio 7, 2015

TANDA. TUNAY. TOTOO

Uso ngayon ang mga logo kahit saan. Kung gusto mo makita, matandaan, makilala at hindi makalimutan, kailangan mo ng logo, at ang logo ang siyang nasa likod ng tinatawag na “branding.”

Pag wala kang branding, wala kang benta. Kung wala kang tandang pagkakilanlan, wala kang branding. Wala kang patunay at wala kang patotoo. Kung walang branding, generic ka. Maraming katulad. Maraming kapantay. Hindi ka unique. Ika nga noong araw ay isa kang telang “kukur” – kukurtinahin!

Ang mga tagasunod ni Kristo ay may Biblia. Ito ang naglalaman ng Salita ng Diyos. Subali’t ang Salita ng Diyos ay mas malawak, mas malaki, at mas malalim kaysa sa Biblia. Hindi nakakulong sa Biblia ang gustong ipahayag ng Diyos. Hindi nakapako sa material na aklat ang kalooban ng Diyos. At lalong hindi dapat ipantay ang Pahayag ng Diyos sa iisang aklat o sa koleksyon man ng mga aklat.

Ang lahat ng Kristiyano ay nakikilala sa iisang batayan ng pangaral, kumbaga. Ang kanilang logo ay ang Banal na Kasulatan at ang debosyon sa Salita ng Diyos.

Pero ang tanda ng pagiging Kristiyano ay hindi napapako sa Banal na Kasulatan. Ang Biblia ay tulad ng isang logo. Ang logo ay tumatayo at kumakatawan sa kung sino at ano ang isang kompanya, o isang samahan, subali’t ang samahang tunay o ang kabuuan ng kompanya ay hindi mapapantayan at hindi lubos na maipahahayag ng isang logo.

Tanda lamang ito.

Hindi ito ang tunay na kabuuan.

Hindi rin ito ang kaganapan ng totoo.

Mahalaga ang Banal na Kasulatan bilang batayan ng pangaral. Lahat ng nilalaman nito ay totoo, subali’t hindi lahat ng totoo ay nilalaman nito.

Subali’t dahil sa Banal na Kasulatan ang batayan natin, tayo na’t tumunghay sa Kasulatang ito, upang makakuha ng isa pang tanda na nilalaman nito na nagbibigay ng pagkakilala at identidad o kakanyahan sa Simbahang itinatag ni Kristo.

Magsimula tayo sa tanda. Ang tanda ng dugo na sa Lumang Tipan ay naging tanda rin ng kasunduan ng Diyos at ng bayang Israel. Dugo ng hayop na inialay sa templo ang ibinuhos sa altar at ibinuhos rin o iwinik sa mga kasama ni Moises. Tandang maliwanag ito ng kasunduan ng Diyos at ng tao.

Segundahan natin ito ng sinasaad sa Biblia … Ang tupang inialay at ang dugong ibinuhos sa altar sa Lumang Tipan ay napalitan ng maamong tupa na walang iba kundi si Kristo. Ang kanyang dugo ay nabuhos sa altar ng kung saan siya napako sa krus. Ang kanyang katawan ay tulad ng tupa na inialay bilang sakripisyo sa krus.

Galing lahat ito sa Biblia. At mula sa parehong Biblia ay nakita natin kung paano siya kinilala rin ng nagsulat ng liham sa mga Hebreo: “Hindi dugo ng mga kambing at bisirong baka ang kanyang dakilang handog, kundi ang sariling dugo, sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan natin.”

Galing rin ito sa Biblia … Ang kanyang dugo at katawang inialay ay dakilang tanda ng kanyang pagmamahal at pagliligtas sa atin, sa atin ding mga kasalanan.

Lahat ay galing sa Biblia! Pero meron pa!

Bago siya magdusa at mag-alay ng dugo at katawan, ay mayroon siyang ginawa na naging tandang dakila at patunay at patotoo ng kung ano na siya ngayon para sa atin. At ito ay galing pa rin sa Biblia! “Kunin ninyo; ito ang aking katawan.” “Ito ang aking dugo ng tipan, ang dugong mabubuhos dahil sa marami.”

Galing sa Biblia. Pero ang turo niya ay hindi lamang salita. Ang kanyang ginawa ay hindi lamang tanda. Hindi lamang logo. Hindi lamang branding. Ito ay may kinalaman sa mas malawak na katotohanang siya ngayon ay nagkakaloob ng sarili bilang pagkain, bilang tandang tunay at totoo ng kanyang pagmamahal sa atin.

Ito ang Banal na Eukaristiya – ang dakilang Katawan at Dugo ng Panginoong Jesucristo. Tanda. Tunay. Totoo. Gawa, hindi lamang salita. Pagmamahal, hindi lamang pangaral. Pagmamalasakit, hindi lamang pasakit.

Pista ngayon ng sentro at pundasyon ng pananampalatayang Katoliko na galing sa Banal na Kasulatan. Totoo ang nilalaman nito.

Hindi lamang logo. Hindi lamang tanda. Siya ay Diyos at taong totoo, sa anyong Tinapay at Alak na naging daan, hindi lamang tanda, ng kanyang ganap na pagliligtas sa kanyang bayang minahal.

Purihin at ipagdangal ang Kabanal-banalang Sakramento ng Eukaristiya!


MALABO BA?

Sat, 2015-05-30 02:00

[ANG TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Kapistahan ng Banal na Santatlo

Mayo 31, 2015

MALABO BA?

Marami tayong hindi nauunawaan pero tinatanggap natin. Para sa maraming tao, ang kuryente na ginagamit natin araw-araw ay malayo sa pang-unawa ng tao. Ang alam lamang nila ay tumatakbo ito sa kawad o alambre, at ito ang nagpapatakbo ng lahat ng kasangkapan sa bahay, pati na ang kalan at plantsa.

Kapag tinanong mo ang maalam, maipapaliwanag nila ang electrons, ang positive at negative ions, at iba pa, pero sa mas malalim na pagninilay, mga pangalan lamang ito sa isang misteryong malayo sa pang-unawa ng karamihan.

Hindi rin natin matingnan upang lubos maunawaan ang araw. Pero tanggap natin ang liwanag. Tanggap rin natin ang init nito. Tanggap natin na kung walang araw ay walang buhay. At kahit na anong paliwanag tungkol sa chlorophyll na siyang sumasagap sa sinag ng araw at gumagawa ng pagkain para sa atin, ay ito ang puno at dulo ng lahat … MALABO PA RIN.

Pero malabo man o malinaw, tanggap natin na walang forever! Kahit ang teleseryeng ito ay nagwakas na ,,, sa ayaw nyo man o sa gusto.

Ito rin ang katotohanan tungkol sa Diyos. Malabo! (At kung meron mang nagsasabing malinaw sa kanya ang Banal na Santatlo, eto naman ang sagot ko: E DI WOW!)

Pero may dagdag ako … Hindi lahat ng malabo ay hindi totoo. Tingnan nyo mga pictures ninyo, lalo na yung sinauna pa, na galing sa negatives o sa black and white pa noong panahon ni Mahoma. Malalabo!

Kumain kayo ng shomai na usong-uso ngayon. Alam nyo ba kung ano talaga ang laman? Kahit malabo at puro harina at gawgaw lang na binudburan ng maraming asin, kain pa rin tayo. Tingnan nyo rin ang embutido o ang ngohiong … kahit panay tinapay lang at extenders ang ginamit, takam pa rin tayo.

Hindi natin matingnan ang araw. Pero dama natin ang sinag. Hindi natin matitigan ang araw, pero tanggap natin ang init.

Hindi natin makita ang mukha ng Ama, pero tulad ng sinag ng araw, ay nakita natin si Jesus na kanyang bugtong na Anak. Hindi natin matunghayan ang Ama, pero dama rin natin ang init, na siyang Espiritu Santo.

Iisang Diyos. Tatlong Persona. Diyos Ama. Diyos Anak, at Diyos Espiritu Santo.

Malabo ba? Dapat lang! Sapagka’t kung malinaw ito para sa iyo, ay IKAW NA!

Pero walang tutulad sa Diyos. Walang Diyos kundi Siya lamang. Walang karapat-dapat tumanggap ng luwalhati at papuri liban sa kanya lamang, sapagka’t walang ibang Diyos kundi Siyang nagpakilala nang dahan-dahan sa atin sa kasaysayan. Siya ay Manlilikha. Siya ay Manliligtas. Siya ay mapagpabanal at mapaghatid sa katotohanan.

LUWALHATI SA DIYOS AMA. LUWALHATI SA DIYOS ANAK. LUWALHATI DIYOS ESPIRITU SANTO, IISANG DIYOS, TATLONG PERSONA!

Siya na, wala nang iba!


MAGMAHAL, MANATILI, MAMUNGA!

Fri, 2015-05-08 21:11

Ika-anim na Linggo Pagkabuhay (B)

Mayo 10, 2015

MAGMAHAL, MANATILI AT MAMUNGA!

Sabi nila hindi na raw uso ang ligawan ngayon … wala nang pumoporma sa simbahan tuwing Linggo. Pare-pareho na ang mga kabataan at matanda na parang lahat galing o papunta sa beach o sa mall. Pero ayon sa programa sa radio kagabi na pinangunahan ng mga kabataan, meron pa rin daw … kaya lang ay iba na ang pamamaraan … sa social media, sa texting, sa chat, at sa sandamakmak na selfie sa social media.

Hindi kailanman mawawala ang pag-ibig ng tao. Nabuhay tayo dahil sa pag-ibig at lumaki tayo at naging adulto dahil rin sa pag-ibig.

Totoo ito, lalu na’t ngayon ay Mothers’ day. Kung wala kang Nanay na nagkalinga, malamang ay wala ka sa mundong ito.

Pero, kahit na hindi ngayon Mothers’ Day, hindi natin maipagkakaila na ang mga pagbasa ay may kinalaman sa pag-ibig na higit pa sa pag-ibig ng isang Ina.

Ito ang pag-ibig ng Diyos, na naging dahilan na tayo ay nasa mundong ibabaw pa rin … dahilan rin kung bakit nananatili pa rin tayo at sa ating kakayahang itaguyod ang buhay natin at buhay ng iba.

Salamat sa mga Nanay o Ina ng tahanan. Kasama ako sa pagdiriwang ng kadakilaan ng lahat ng Ina, kasama at sarili kong Ina, kahit matagal nang pumanaw!

Pero dakila mang tunay ang Nanay nating lahat, mas dakila ang Diyos na nagmahal sa atin sa mula’t mula pa. Larawan lamang ang pag-ibig ng isang Ina ng pag-ibig ng Diyos, “sapagka’t mula sa Diyos ang pag-ibig.”

Sa maraming ospital sa buong mundo, may mga taong ang trabaho ay kargahin at pasusuhin ang mga bagong silang na sanggol. Sabi ng mga eksperto, sa loob daw ng 48 oras matapos isilang, dapat daw makaramdam ang sanggol na mainit na katawan, upang maunawaan ang pagiging konektado sa isang buhay at tunay na ina. Maging ang mga sanggol ay nangangailangan ng koneksyon, na panananatili, ng pagiging karugtong ng buhay ng isang ina.

Malinaw ang pahatid ng mga pagbasa sa atin ngayon … Magmahal, sapagkat, minahal muna tayo ng Diyos, at “sapagka’t ang Diyos ay pag-ibig.” Pero hindi sapat na malamang tayo ay minahal Niya. Dapat tayong MANATILI … manatiling konektado sa Diyos.

A ver! Nakakita na ba kayo ng sanga ng puno na nakahiwalay sa puno at patuloy na namumunga? Wala! Walang sanga na hindi konektado sa pinagmumulan ng buhay ang patuloy na mamumunga.

LInggo ngayon ng pag-ibig! Tatlong bagay ang kailangan upang maging totoo ito sa buhay natin: magmahal, manatili, at saka mamunga!


STAY KA LANG KAY LORD, KAIBIGAN!

Fri, 2015-05-01 22:29

Ika-5 Linggo ng Pagkabuhay B

Mayo 3, 2015

STAY KA LANG KAY LORD!

Kahit gaano kasama ang tao, may pag-asa pa. Siguro, wala nang hihigit pang patunay itong katotohanang ito sa mismong sarili nating buhay. O di ba? Lahat tayo ay nakagawa nang hindi maganda. Lahat tayo ay nakapagsabi ng kasinungalingan. Ayon sa Banal na Kasulatan, ang lahat ay nagkasala at ang lahat ay hindi makapantay sa luwalhati at kadakilaan ng Diyos.

Sino pa ba ang ating halimbawa sa araw na ito? … Walang iba kundi si Saul, na dati-rati ay tagapag-usig ng mga tagasunod ni Kristo. Oh, ano na siya ngayon? Ayon sa aklat ng mga Gawa, “kasama-sama nila [siya] sa Jerusalem, at buong tapang na nangangaral doon sa pangalan ng Panginoon.”

Tingnan mo nga naman! … dating pangit ang ugali, ngayon ay masugid na tagasunod ng kanyang inusig at di tinanggap. Ano ang bunga nito? “Naging matiwasay ang simbahan sa buong Judea, Galilea at Samaria. Ito’y tumatag at lumaganap sa tulong ng Espiritu Santo at namuhay na may pagkatakot sa Panginoon.”

Tunay na may bagong buhay maging sa mga taong tila patay, at pumapaslang. Tunay na may pag-asa pa hangga’t may hininga at buhay.

Malalim ang pinaghuhugutang pag-ibig ni Juan. Tinawag niya ang kanyang mga tagasunod na mga “anak.” Hindi lamang yan … tinawag niya rin silang lahat na “mga minamahal” … minamahal ng Diyos at silang pinagkalooban ng dakilang awa at pag-ibig mula sa Kanya.

Marami na akong naging alagang aso. May apat pa ako ngayon. Isang katangian ng aso ay ito … marunong silang dumikit sa kanilang amo, o kung sino man ang nagpapakain sa kanila, ayon sa batas ng kalikasan.

Pero higit pa rito ang tao … marunong mamili, marunong magpasya. At hindi napapako sa madilim na nakaraan … kayang bumangon … kayang magbagong-buhay. Tulad ni Pablo. Tulad ni Pedro. Tulad ng lahat ng mga banal na pawang nagsimula sa mundo na may bahid ng kasalanan, nguni’t napagtagumpayan ang mali, at gumawa nang tama.

Ito naman ang tanong para sa atin ngayon … Kaya ba natin ito? Gets ba natin ang dapat gawin upang makaya ito?

At dito naman malinaw pa sa liwanag ng araw ang dapat gawin … “Manatili kayo sa akin.” “Ako ang puno ng ubas, kayo ang mga sanga.”

Malinaw ito sa kaso ng aso. Wag siyang manatili sa akin, at walang magpapakain sa kanya. Malinaw rin ito sa ubasan. Putulin mo ang sanga at ito ay matutuyot at mamamatay.

Gets nyo na ba?

Kung hindi tayo konektado sa internet, wala kang Clash of Clans. Kung wala kang load, wala kang chat. Kung wala kang service provider, walang silbi ang iyong mamahaling cellphone. Mabuti pa aso. Pag sinabi mong “stay,” stay nga siya. Konektado. Kapiling. Kasama.

Stay ka lang kay Lord! Stay ka lang sa kanyang higit pa sa wi-fi coverage. Si Lord ang web. Ikaw ang device. At kung wala si Lord, wala kang silbi smartphone!

Kapit lang nang matibay, kaibigan! Kailangan pa rin natin ang Panginoon!


BATONG TINANGGIHAN; BATONG SALIGAN

Sat, 2015-04-25 20:25

[TINAPAY NG BUHAY]

Ika-4 na Linggo ng Pagkabuhay – B
Abril 26, 2015

BATONG TINANGGIHAN; BATONG SALIGAN

Sabi nila kapag ukol ay sadyang bubukol. Kung balak ng Diyos, anumang balakid ay malalampasan, mapagtatagumpayan. Sa mahigit dalawang libong taong kasaysayan ng Simbahang itinatag ni Kristo, napakaraming nagsikap ibagsak ito. Maraming nagpunyagi. Maraming nagsikap gapiin ito. Ni isa sa kanila ay nagtagumpay.

Mahalaga ang batong panulukan sa pagtatayo ng gusali. Kapag mali ang sukat at tibay ng batong panulukan, ang buong gusali ay mahina. Pinipili ito nang mainam at pinagpaplanuhan.

Mismong ang Banal na Kasulatan ay tumawag kay Jesus bilang batong panulukan na tinanggihan ng mga tao. Nguni’t ang batong tinanggihan ang siyang naging saligan, sandalan, sandigan.

Kapag Diyos ang nagbalak, walang anumang kapangyarihan ang makahaharang.

Malapit na naman ang laban ni Pacquiao. Magdadagsaan na naman ang mga kongresman at senador sa Las Vegas. Tataya na naman ang mga sugarol, at maglalagak ng salapi ang mga may puedeng lustaying salapi. Mamimili sila ng kani-kanilang manok na pupustahan.

Namili rin ang mga Judio noong panahon ni Jesus. Mas pinaniwalaan nila ang kanilang sariling kagalingan. Naghintay sila nang maraming taon para sa Mesiyas, at nang dumating siya sa katauhan ni Jesus, ay para siyang isang batong panulukang tinanggihan, hindi kinasihan, at lalong hindi pinustahan.

Sa panahon natin, lalo na sa araw na ito, ika-apat na Linggo ng Pagkabuhay, hindi na kailangang mag-alinlangan pa. Hindi na kailangang pumusta pa. Hindi na kailangang tumaya pa. Sapagka’t malinaw na ang sinasaad sa mga pagbasa. Si Jesus, at wala nang iba, ang siyang ipinako sa krus, at siya ring muling binuhay, at siya ring batong tinanggihan, nguni’t naging batong panulukan ng kanyang Simbahan at samahan ng mga sumasampalataya.

Tanging Siya at wala nang iba. Siya at siya lamang. Ang kanyang kakanyahan (identity) ay hindi puedeng ipagkamali sa iba. Siya ang Mesiyas, ang Tagapagligtas, ang Panginoon, ang pinahirapan, nagpakasakit, ipinako sa krus, namatay at muling nabuhay.

Llamadong llamado na tayo. Wag na tayong tumaya pa sa iba. Wag na tayong pumusta pa sa iba. Siya na. Wala nang iba pa. Si Kristo. Butihing Pastol. Panginoon. Tagapagligtas. Tagapaghatid. Taga-akay. Lingkod at Lider.

Sino ba ang pinupustahan mo? Dito na tayo sa tiyak na panalo. Batong tinanggihan; batong panulukan.


PAGKILALA AT PAGBABAGO

Fri, 2015-04-17 17:17

[TINAPAY NG BUHAY]

Ikatlong Linggo ng Pagkabuhay – B

Abril 19, 2015

PAGKILALA AT PAGBABAGO

May mga taong pag nakilala mo ay nagbabago ang buhay mo. May mga karanasang kapag pinagdaanan mo ay nagbubunsod sa iyo upang mag-ibang landas, tumahak sa ibang daan, at magpanibago ng saloobin at laman ng isipan.

Ito ang naganap sa mga unang nakakilala kay Kristong muling nabuhay. Sa mula, dahil sa hindi nila alam ang kanilang ginagawa, ay naging daan sila upang mapako si Kristo sa krus.

Pero nang mabatid nila ang katotohanan, iba na ang usapan: “Kaya’t magsisi kayo at magbalik-loob sa Diyos upang pawiin niya ang inyong mga kasalanan.”

Bagong pagkaunawa, bagong pag-uugali!

Sa ikalawang pagbasa mula sa sulat ni Juan, halos pareho ang naririnig natin. Ang pagkakilala kay Jesus ay nagbubunga ng pagsunod: “Nakatitiyak tayong nakikilala natin ang Diyos kung sinusunod natin ang kanyang mga utos.”

Dalawang disipulo ang malungkot na naglalakad noon patungong Emmaus. Palayo sila sa Jerusalem, pauwi nang muli kung saan sila nagmula, na tila wala nang inaasahan pang iba. Tutal, namatay naman ang kanilang tampulan ng pag-asa, at wala na silang ibang inaasahan pa.

Pero nang makilala nila si Jesus sa pagpipiraso ng tinapay, sa hapag kainan, nabago ang takbo ng mga bagay-bagay.

Lahat tayo di miminsan sa buhay natin ay nakaranas ng pagkabigo, pag-aalinlangan, at kawalan ng pag-asa. Naghahanap tayo malimit ng kakilala … ng taong makapangyarihan o mayaman, upang makatulong sa atin. Para sa maraming kabataan, ito ay dinadaan sa paghanga sa tanyag na tao, ang pakiki-uso, at ang pagsunod sa mga taong kinikilala ng madla bilang modelo.

Dito nabibilang ang tulad ng One Direction, ng mga artista, ng mga iniidolo ng madla …

Pero hanggang paghanga na lang ba ang sagot sa ating mga pag-aalinlangan? Hanggang pagsunod na lang ba sa uso ang puede nating gawin?

Sa araw na ito, mayroon pang puedeng gawin – ang wastong pagkilala … ang pagsisikap na tunay na makilala ang Diyos sa pamamagitan ni Kristong muling nabuhay. Pero ang pagkakilalang ito ay isang pagkilalang nakatuon sa karanasan, hindi lamang laman ng isipan.

Halina’t lumapit sa Panginoong muling nabuhay. Tanging siya ang makapagbubukas ng ating kaisipan. Tanging siya ang makapagbibigay-liwanag sa nadidiliman nating isipan o pang-unawa. “At binuksan niya ang kanilang mga pag-iisip upang maunawaan nila ang mga Kasulatan.”

Iba ang may kakilalang bigatin! Pag nakilala mo siyang tunay, may mararanasan kang pagbabago … Wastong pagkilala; tunay na pagbabago!